WRITE CY Stories

Stories about and by local storytellers

ΤΙΠΟΤΑ

ORIGINAL PHOTO BY JUSTIN PLEDGER

ORIGINAL PHOTO BY JUSTIN PLEDGER

Το ποίημα με τίτλο Τίποτα γράφτηκε μια δύσκολη μέρα που τα συμπτώματα της μυασθένειας μου είχαν επιδεινωθεί και τα χέρια και τα πόδια μου δύσκολα κινούνταν. Αναφέρεται στη δυσκολία ενός ατόμου να κινηθεί, να χαμογελάσει, να μιλήσει και το οποίο φαίνεται να είναι καθηλωμένο και να μη μπορεί να κάνει τίποτα! Παρόλα αυτά η σκέψη του λειτουργεί, ίσως και πιο εντατικά από τις άλλες φορές και καταφέρνει να κάνει και να αισθανθεί πολλά.

This poem, Nothing, was written on a difficult day when the symptoms of my myasthenia had worsened and I had trouble moving my legs and arms. I’m talking about difficulty moving, smiling, talking, and about feeling completely destroyed and being able to do absolutely nothing. Despite this, I could think, maybe even more intensely than at any other time in my life. Inside, I managed to do and feel a lot.

ΧΡΥΣΤΑΛΛΑ ΣΩΤΕΡΙΟΥ / CHRYSTALLA SOTERIOU


ΤΙΠΟΤΑ

Μπορώ να κάνω τόσα πολλά με το τίποτα...

Τα χέρια της σκέψης μου να σ'αγκαλιάσουν κι οι παλάμες της ψυχής μου να σου χαϊδέψουν με λατρεία το πρόσωπο...

Να τρέξω χωρίς να κουνήσω τα πόδια μου από τη γη και να κάνω βόλτες με ένα ποδήλατο φτιαγμένο με όνειρα κι ελπίδα...

Να σιγοτραγουδήσω με γλυκιά φωνή στο πρόσωπό σου, δίπλα σου, χωρίς να ακούσεις τίποτα...

Να σου χαμογελάσω με αγάπη το πιο γλυκό και λαμπερό χαμόγελο της καρδιάς μου με χείλη ψυχρά κι ατάραχα...

Ποιος είπε ότι το τίποτα δεν έχει αξία; Είναι γεμάτο, είναι δυνατό, προσπαθεί σκληρά να είναι αυτό που είναι. Κι όμως, οι άλλοι δε μπορούν να το δουν... Δε μπορούν να δουν τίποτα...

NOTHING

I can do so much with nothing…

Arms in my thoughts may embrace you and soul palms caress and worship your face…

I may run without moving my feet from the ground and take rides on a bicycle made of dreams and hope…

Softly I can sing beside you, a sweet voice near your face without you hearing anything…

I may smile for you my heart’s warmest, brightest smile, with love, with lips icy, still….

Who says nothing has no value? It is full, it is strong, it tries hard to be what it is…However,  others cannot see it. They see nothing…

Translation by Zoe Piponides


ΒΙΟ

Chrystalla+Soteriou.jpg

Η Χρυστάλλα Σωτηρίου Λουκά γεννήθηκε το Νοέμβριο του 1985 στη Λευκωσία. Το 2007 πήρε το πτυχίο της στην Προδημοτική Εκπαίδευση από το Τμήμα Επιστημών της Αγωγής του Πανεπιστημίου Κύπρου. Κατέχει μεταπτυχιακό τίτλο στην Γνωστική, Εκπαιδευτική και Αναπυξιακή Ψυχολογία. Από το 2007 μέχρι σήμερα εργάζεται ως νηπιαγωγός και ασχολείται ερασιτεχνικά με τη συγγραφή παραμυθιών και με την ποίηση. Από το 2011 έχει διαγνωστεί με μια σπάνια νευρολογική πάθηση, τη Μυασθένεια Gravis, γεγονός που αποτελεί πολλές φορές σημείο αναφοράς και έμπνευσης στα ποιήματά της. Έχει σαν γενικότερο στόχο της την ενημέρωση και την ευαισθητοποίηση όσο το δυνατόν περισσότερων ατόμων για τέτοιου τύπου «αόρατες αναπηρίες». Σε κάθε ευκαιρία που της δίνεται τονίζει την ανάγκη που υπάρχει για την αποδοχή και το σεβασμό της διαφορετικότητας των ατόμων με αναπηρίες.

Chrystalla Soteriou Louka was born in Nicosia in November 1985. In 2007 she earned her BA in Preschool Education from the University of Cyprus. She holds an advanced degree in Cognitive, Educational and Developmental Psychology. Since 2007, she has been working as a preschool teacher, but writes stories and poetry on the side. In 2011 she was diagnosed with a rare neurological disorder, Myasthenia Gravis, which has become a point of reference and a source of inspiration for many of her poems. With her poetry she hopes to inform the public about and raise awareness for “invisible disabilities” like hers. Every opportunity she gets, she emphasizes the need to accept and respect the diversity of people with special needs.