Stories

 

 

EXPRESSING YOURSELF: INSIDE THE HEAD OF DIMITRA DIDANGELOU

Blog Visual.jpg

ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ 

Μιλήσαμε με τη συγγραφέα, δημοσιογράφο και ψυχολόγο Δήμητρα Διδαγγέλου για το πώς ξεκίνησε να γράφει, πώς η εκφραστική γραφή την έχει βοηθήσει και πώς η οικονομική κρίση στην Ελλάδα έχει αλλάξει το συγγραφικό σκηνικό.


WRITE CY: Πώς ξεκίνησες να γράφεις;

Δήμητρα Διδαγγέλου: Το ημερολόγιο που κρατούσα απ’ το Δημοτικό σχολείο ακόμα ήταν που με έβαλε σ’ ένα τελετουργικό γραφής που αργότερα εξελίχτηκε σε μια μακροχρόνια σχέση με γράψιμο κάθε είδους: από δημοσιογραφικά και επιστημονικά άρθρα μέχρι διηγήματα και κείμενα μεγαλύτερης φόρμας.

Χρησιμοποίησα το γράψιμο στη δουλειά μου ως δημοσιογράφος και σε μια περίοδο που ήμουν άνεργη αποφάσισα να ξεκινήσω μαθήματα γραφής με τον συγγραφέα Μισέλ Φάις. Μου βγήκε κάπως φυσικά, σαν μια ανάγκη να εκφραστώ εκείνη την περίοδο.

Στη συνέχεια ήρθε το πρώτο βιβλίο μου με τίτλο «Η Σύβι και ο Ντάντυ», συμμετοχές σε συλλογικούς τόμους, διακρίσεις σε διαγωνισμούς και σύντομα θα εκδοθεί το δεύτερο βιβλίο μου. Θεωρώ τη συγγραφή κατά κάποιο τρόπο ένα συνδυασμό της δουλειάς που έκανα ως δημοσιογράφος και της ανθρωποκεντρικής περιέργειας που έχω ως ψυχολόγος. Τουλάχιστον μ’ αυτόν τον τρόπο γράφω. Παρατηρώ, αναρωτιέμαι, κάνω έρευνα, αξιολογώ, ξεκαθαρίζω το υλικό μου και γράφω.


Παρατηρώ, αναρωτιέμαι, κάνω έρευνα, αξιολογώ, ξεκαθαρίζω το υλικό μου και γράφω.
— Δημητρα Διδαγγελου

WCY: Πώς συνδυάζεις την ψυχολογία με το γράψιμο στη δουλειά σου;

ΔΔ: Όταν ήμουν στην εφηβεία και με ρωτούσαν τι ήθελα να γίνω όταν μεγαλώσω, στο Γυμνάσιο έλεγα δημοσιογράφος και στο Λύκειο ψυχολόγος. Τελικά σπούδασα ψυχολογία και στη συνέχεια δούλεψα ως δημοσιογράφος έπειτα από Μεταπτυχιακό στην Ψυχολογία στα ΜΜΕ. Πάντοτε ήμουν ανάμεσα σ’ αυτά τα δύο.

Στη θεραπευτική γραφή βρήκα την ειδίκευση που συνδυάζει αυτές τις δύο μεγάλες αγάπες μου. Σε ατομικές συνεδρίες ή εργαστήρια χρησιμοποιώ το γραπτό λόγο ως μέσο έκφρασης των συναισθημάτων και των σκέψεων. Ένα βασικό στοιχείο της διαδικασίας είναι η ερμηνεία των γραπτών από τον ίδιο τον γράφοντα.

Επιπλέον, η ημερολογιακή γραφή που χρησιμοποιώ πολύ στη δουλειά μου αποτελεί ένα συνδυασμό της ψυχολογίας με το γράψιμο. Πρόκειται για ένα είδος γραφής μεταιχμιακά εσωτερικό που έχει κάτι που θέλει να βγει προς τα έξω, αλλά δεν έχει τολμήσει ακόμα να δει το φως. Δεν είναι λίγες οι φορές που αφήνεται στην τύχη της και αυτό είναι ιδιαίτερα ενδιαφέρον.

Φωτογραφια: ΑθανΑσιος Παπαγεωργιου

Φωτογραφια: ΑθανΑσιος Παπαγεωργιου

WCY: Έχεις βιώσει η ίδια της θεραπευτικές ιδιότητες του γραψίματος;

ΔΔ: Προσωπικά έχω βιώσει την κάθαρση έπειτα από γράψιμο. Χωρίς αυτό να σημαίνει βεβαίως πως ισχύει πάντοτε και για όλους. Από μόνη της πάντως η διαδικασία του γραψίματος μπορεί να είναι από ανακουφιστική έως λυτρωτική. Δεν είναι τυχαίο που τα τελευταία χρόνια της κρίσης ολοένα και περισσότεροι στρέφονται προς τη συγγραφή. Στη θεραπευτική γραφή εστιάζουμε ακριβώς στο θεραπευτικό αποτέλεσμα και γι’ αυτό το σκοπό δουλεύουμε με συγκεκριμένες ασκήσεις και μεθόδους. Εκείνο που είναι σημαντικό είναι ότι ο τομέας αυτός έχει επιστημονικό υπόβαθρο, πράγμα που σημαίνει ότι έχουν αποδειχθεί και με έρευνες τα ευεργετικά αποτελέσματα των μεθόδων που χρησιμοποιούνται.


Στη θεραπευτική γραφή εστιάζουμε ακριβώς στο θεραπευτικό αποτέλεσμα και γι’ αυτό το σκοπό δουλεύουμε με συγκεκριμένες ασκήσεις και μεθόδους.
— Δημητρα Διδαγγελου

WCY: Πώς είναι το συγγραφικό σκηνικό στην Ελλάδα σήμερα;

ΔΔ: Προσπαθεί να βρεθεί μια ισορροπία μέσα σε συνθήκες ανισορροπίας, όπως συμβαίνει και με τους περισσότερους τομείς στην Ελλάδα σήμερα. Όπως είπα και παραπάνω, ολοένα και περισσότερος κόσμος γράφει και αυτό από τη μία είναι καλό γιατί ακούγονται περισσότερες φωνές, από την άλλη όμως η προσφορά είναι μεγαλύτερη από τη ζήτηση. Το αναγνωστικό κοινό στην Ελλάδα είναι πολύ μικρό και οι εκδοτικοί οίκοι εκ των πραγμάτων δεν μπορούν να εκδώσουν πολλούς συγγραφείς, πόσω μάλλον να ρισκάρουν με νέους. Το χειρότερο δε, είναι ότι δεν υπάρχει χρόνος και προσωπικό τουλάχιστον για να διαβάζονται όλα τα χειρόγραφα. Αυτό όμως πιστεύω ότι δεν πρέπει να αποθαρρύνει κάποιον από το να γράφει. Άλλο το γράψιμο και άλλο η έκδοση.  

Φωτογραφια: ΑθανΑσιος Παπαγεωργιου

Φωτογραφια: ΑθανΑσιος Παπαγεωργιου

WCY: Σε λίγο καιρό θα εκδοθεί το δεύτερο βιβλίο σου με τίτλο «Wabi Sabi (η ατέλεια)». Ποιο είναι το θέμα του;

ΔΔ: Πρόκειται για μια συλλογή διηγημάτων που διαπραγματεύεται την ατέλεια. Μάλλον όχι τη διαπραγματεύεται, την αποδέχεται. «Wabi Sabi» είναι μια γιαπωνέζικη τάση που υμνεί την ομορφιά της ατέλειας και τους ελαττώματος και συνεπακόλουθα της ανθρώπινης φύσης και της θνητότητας. Το βιβλίο θα κυκλοφορήσει το Νοέμβριο από τις εκδόσεις Ιωλκός.


Oλοένα και περισσότερος κόσμος γράφει και αυτό από τη μία είναι καλό γιατί ακούγονται περισσότερες φωνές, από την άλλη όμως η προσφορά είναι μεγαλύτερη από τη ζήτηση.
— Δημητρα Διδαγγελου

WCY: Ξέρουμε ότι στο Πήλιο διοργανώνεις εργαστήρια και retreats. Μπορείς να μας πεις για το τελευταίο και για τα επόμενα σχέδιά σου εκεί;

ΔΔ: Τα εργαστήρια και τα retreats τα διοργανώνω σ’ ένα μικρό ήρεμο χωριό του Πηλίου, τις Πινακάτες. Τον Ιούνιο είχαν έρθει συγγραφείς απ’ όλο τον κόσμο μέσω ενός κέντρου που συνεργάζομαι στο Βερολίνο και περάσαμε μια βδομάδα γεμάτη με γράψιμο και δημιουργικές ασχολίες. Ήταν μια πολύ όμορφη εμπειρία για όλους. Ακολουθεί ένα διήμερο εκφραστικής γραφής τον Οκτώβριο και έπεται συνέχεια. Επίσης, μέσα από το Ινστιτούτο μου προσφέρω «Το Σπίτι της Έκφρασης», στο οποίο μπορεί να έρθει και να μείνει κάποιος καλλιτέχνης για να δουλέψει ένα έργο του.

ΦωτογραΦΙα: ΔΗμητρα ΔιδαγγΕλου | ΣτιγμιΟτυπο απΟ εργαστΗριο στο ΠΗλιο

ΦωτογραΦΙα: ΔΗμητρα ΔιδαγγΕλου | ΣτιγμιΟτυπο απΟ εργαστΗριο στο ΠΗλιο


ΓΡΑΦΕΙΣ ΕΣΥ;

Η Δήμητρα θα βρίσκεται στην Κύπρο στις 30 Σεπτεμβρίου για ένα 4ωρο εργαστήριο εκφραστικής γραφής στο NiMAC (Δημοτικό Κέντρο Τεχνών). Για να μάθετε περισσότερα για το εργαστήριο και να γραφτείτε, πατήστε εδώ.